Voor Eva,

Toen ik je leerde kennen was je al een hele tijd bezig met afvallen. Ik wist dit niet, dit vertelde je me later, toen we voor de eerste keer bij mij thuis afspraken.

Ik weet het nog goed, heel erg goed. We zaten op mijn bed, we hadden het over winkelen en de nieuwe mode,   ik zei dat ik baalde, dat ik altijd een maatje 38 uit een rek moet pakken, in plaats van het mooie maatje 34 of 36.

Je zei dat je dit eerst ook had. Ik geloofde je niet, je was immers hartstikke mooi dun.

Toen vertelde je me dat je al een hele tijd bezig was met afvallen. Dit deed je niet alleen. Je zat op verschillende weblogs, waar ook andere meiden zaten die wilden afvallen.

Dit sprak me enorm aan. Ik zette direct mijn computer aan, en je surfde meteen naar een weblog.
Met een waarschuwing vooraf. Dit was een ‘pro-ana’ weblog. We hadden samen wat rondgekeken en ik was echt enorm enthousiast geworden. Ik dacht: ‘Dit wil ik ook!’
Dit merkte je ook.   Je vroeg of ik zin had om samen met haar af te gaan vallen. Dit wilde ik! En òf ik dit wilde!
Alles wat ik zag was prachtig!

Als snel ging je naar huis,   want ‘het was etenstijd geweest.’ Dit was een van de eerste truukjes die ik van je leerde om het eten te ontlopen. Toen je naar huis was bekeek ik nog veel meer Ana weblogs. Ik vond het allemaal zo mooi. Ik besloot direct te beginnen met afvallen.

Een paar dagen later gingen we samen naar de stad. We gingen naar de kruidvat en haalden meteen 2 doosjes laxeermiddel, vitaminepillen en chroom.   Hier had ik voorlopig wel even genoeg aan. Ik moest het wel op een goede plek zien te verstoppen! Even later gingen we naar mijn kamer om een goede verstopplaats te zoeken.

Weer gaf je een goede tip: ‘Stop nooit àlles op èèn plaats, want het is minder erg als je moeder èèn doosje vindt, dan dat ze alles in een keer vindt.’

Daarna gingen we wedstrijdjes organiseren. We hielden ze voor een week. Maar allemaal tegenlijk.

‘Zo min mogelijk calorieën in een week binnenkrijgen’ en ‘Zoveel mogelijk calorieën eraf sporten in de sportschool per week.’ En dan nog op het einde van de week: ‘Wie is het meest afgevallen?’

De winnaar kreeg een potje vitaminepillen van de Vitamineshop.

Dit ging allemaal zo goed! Binnen èèn maand was ik 12 kg afgevallen. Je was zo trots op me, waardoor ik ook trots op mezelf was! Jij viel ook af, nog meer en meer. Je was trots. Je liet me je botten zien,en was trots dat je nu je ribben goed kon tellen. Je was alleen nog niet tevreden over je buik, je pakte met je handen al je vet bij elkaar en zei dat dat er ook nog afmoest. Ik was het er natuurlijk mee eens! Achteraf gezien was het niet eens vet, het was vel.

Ik zag je dunner worden, van je borsten was al bijna helemaal niks meer van over. Ik vond het jammer. Maar jij daarintegen was trots.   Je gezicht begon grauwer te zien. Ik zag het, ik vertelde het je. En je antwoordde met : ‘Ja, ik heb al een week geen vitaminepillen geslikt, komt vast daardoor, want ze zijn op!’

De keer daarna dat ik je zag had ik een cadeautje voor je meegenomen. Omdat ik zo trots op je was.

Het was een potje vitaminepillen. Je was blij, maar eventjes erna barstte je in tranen uit. Je moeder had je laxeermiddel en chroom gevonden. Ik troostte je. Je vertelde dat je moeder had gezegd dat ze verdrietig was, en teleurgesteld. We hebben op mijn bed gezeten, tegen elkaar op, elkaars handen vast. Zo hebben we minstens een uur gezeten. Ik vroeg of het misschien een idee was om allemaal lege verpakkingen op je kamer in je prullenbak/kasten te doen. Zodat het lijkt alsof je gegeten hebt. Dit hebben we gedaan.
We kochten bij de supermarkt Chips,koekjes en broodjes. We hebben de inhoud in de prullenbakken gegooit die bij de supermarkt stonden. Omstanders keken ons erg raar aan. Maar dat maakte ons niets uit. We hadden alleen maar oog voor de lege verpakkingen.

De keer erop dat ik je zag zag je er nog grauwer uit, je had donkere wallen onder je ogen, en van je mooie huid was niet veel meer over. Hij was droog.   We zaten op mijn bed muziek te luisteren. Je bekeek me en vertelde dat je hartstikke trots op me was. Ik zag er ontzettend goed uit! Ik was alweer trots, trots op mezelf, trots omdat iemand anders zei dat ik mooi was. Ik was inmiddels 19 kilo afgevallen.

We vertelden elkaar wat we aten op een dag. Ik zei dat ik meestal 2 stuks fruit op een dag at, een rijstwafel en soms,als ik niet onder het avondeten uitkwam,avondeten. Maar ik vertelde erbij dat ik nà het avondeten meteen 3 lax erinsloeg. je vertelde dat je trots was, maar dat ik er nog nièt helemaal was.

Hierbij vertelde je dat je meestal een rijstwafel at, en een klein stukje tomaat. Dit was het!

Op èèn dag. Ik keek zo ontzettend tegen je op. Ik was trots op je. Je vertelde dat je ook trots was. Je was trots dat je baas over eigen lichaam was. Maar je vertelde er ook bij dat je het enorm moeilijk vond, dat je vaak moest huilen als je alleen was. Dat je je net een hoopje ellende voelde.

Dit was het laatste wat ik je heb horen zeggen. Later belde je vader op.

Eva was overleden.

Ik vind Benelux Next Topmodel echt een geweldig programma, maar ik word echt ziek van zulke reacties.

Bij makeupmasala
heb ik al een hele tijd terug een redelijk grote bestelling gedaan, en daar zaten ook vier ELF lakjes bij. Alle lakjes 1 dollar per stuk, dat is nog geen 70 cent!