Oppas-poes

Voor drie weken ben ik het gelukkigste mens op aarde. Reden? Drie weken lang hebben we een oppaspoesje in huis. Luna is het poesje van mijn collega die nu drie weken op vakantie is.

De eerste paar dagen ben ik twee keer per dag naar zijn huis geweest om haar eten te geven en even wat te spelen. Arm diertje was dan natuurlijk alsnog bijna de hele dag alleen. Mauwen deed ze heel hard en klaaglijk zodra ik de trap opkwam om haar te voeren. Inmiddels is ze alweer twee dagen bij ons thuis. Papa vond het niet zo’n fijn idee dat ik drie weken lang, twee keer per dag naar de stad moest. Uiteindelijk hebben we haar zondag gewoon lekker in huis gehaald.

Luna had bij haar thuis de eerste dag nog een prachtig roze halsbandje om. Dag twee was het halsbandje nergens meer te bekennen. Het eerste wat we gedaan hebben is dan ook een halsbandje kopen waar we haar naam en ons telefoonnummer opgeschreven hebben, voor het geval ze de weg naar buiten zou vinden.

Het mooie is dat ze nu ook een belletje om heeft hangen. Je hoort haar eindelijk aankomen of rond sluipen. Ideaal voor wanneer ze zich weer ergens verstopt heeft.

Mijn collega woont op een derde verdieping en buiten was ze nog nooit geweest. We mochten een tuigje met riempje lenen van de buren waardoor we haar nu wél naar buiten durven te laten. De eerste keer buiten vond ze niet erg leuk en wilde zo snel mogelijk weer naar binnen.

Ziet er vreemd uit, een poesje aan de riem!

Zoals je wellicht al op de foto’s gezien hebt is het nog een vrij jong katje. Ze wil de hele tijd spelen en de rommel op mijn kamer kan ze - als enige in huis- wel waarderen. Elastiekjes die op de grond liggen of een dopje van een deodorant, ze amuseert zich wel.

Op dit moment ligt ze weer voor pampus op bed te slapen. Zodra ik wil gaan slapen is ze weer iets te actief. De eerste nacht had ik haar op mijn kamer gelaten. Drama zeg ik je. De hele nacht heb ik nauwelijks geslapen. Dan gaat ze eerst voor een paar minuten lief naast me slapen. Zodra ik BIJNA slaap gaat ze over me heen lopen en begint ze in mijn oor te knorren, in mijn gezicht te likken of in mijn vinger te knagen. Een goede nachtrust gunt ze me niet. Nu zet ik haar ‘s avonds op de gang en houd ik mijn kamerdeur dicht. Het zielige gemauw en aan de deur gerommel moet ik negeren wil ik fatsoenlijk kunnen slapen.

Eind augustus moet Luna weer terug, helaas. Maar tot die tijd ben ik een gelukkig mens inclusief poesje. Ze heeft hammie overigens òòk al ontdekt. Het is vooral interessant wanneer hammie in z’n buisjes zit die ‘buiten’ de kooi lopen. Hammie doet relax en Luna houdt hem goed in de gaten.

ook interessant